لغت نامه دهخدا
مسبغل. [ م ُ ب َ غ ِل ل ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر اسبغلال. رجوع به اسبغلال شود. || فراخ و دراز. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || شعر مسبغل؛ موی مسترسل و فروهشته و راست افتاده. ( از ذیل اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟