لغت نامه دهخدا
عر و تیز کردن. [ ع َرْ رُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سر و صدا و داد و بیداد راه انداختن. هارت و پورت کردن. ( از فرهنگ لغات عامیانه ). عربده کشیدن و بد حرفی کردن، و آن بر سبیل استهزاء و تمسخر گفته می شود چنانکه گویند: مرتباً داد میزد و عر و تیز می کرد، می پنداشت من از اوترس دارم. ( از فرهنگ عوام ). || هیاهو و اشتلم و اظهار خشم کردن. ( از یادداشت مرحوم دهخدا ).
