طالسفر

لغت نامه دهخدا

طالسفر. [ ل ِ ف َ ] ( معرب، اِ ) بسباسه. دارکیسه. ماقر. لسان العصافیر و گویند برگ زیتون هندی است. و رجوع به طالیسفر شود.