لغت نامه دهخدا ربشاء. [ رَ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث اربش. ( ناظم الاطباء ). زمین بسیارگیاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).- ارض ربشاء و برشاء؛ سرزمین پرگیاه رنگارنگ.- سنة ربشاء و رمشاء و برشاء؛ سال پرگیاه رنگارنگ. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
