لغت نامه دهخدا
حلقچی. [ ح َ ق َ ] ( اِ ) نوعی از زولوبیا. زلیبایی که بیک حلقه باشد و آنرا بهفت رنگ میکنند. ( شرفنامه منیری ). حلوایی است که آنرا زلیبیا گویند و بعربی زلابیه خوانند. ( برهان ). حلوایی است که بعربی زلابیه گویند و حالا در بیشتر جاها زلبیا گویند:
در انتظار حلقه زنجیر حلقچی
اصحاب را دو دیده چومسمار بردر است.بسحاق اطعمه.
