لغت نامه دهخدا جهجهان. [ ج َ ج َ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) جهان جهان: ردی ردیان؛ جهجهان رفتن. ناقة دفاق؛ جهجهان و شتاب رو. ترقّص؛ جهجهان رفتن اسب. ( منتهی الارب ).