ابن کیال زین الدین برکات بن احمد ذهبی دمشقی صالحی

[ویکی فقه] ابن کَیّال، برکات بن احمد بن محمد ذهبی دمشقی صالحی ملقب به زین الدین (۸۶۳ -۹۲۹ق /۱۴۵۹-۱۵۲۳م )، واعظ، محدث و فقیه شافعی بودند.
وی در آغاز تاجر بود و چون دیون فراوان پیدا کرد، تجارت را ر ها ساخت و ملازم شیخ برهان الدین تاجی شد و صحیح بخاری را نزد او خواند.
منصبهای علمی
سپس به گفتن حدیث در جامع اموی پرداخت. بعد از مرگ برهان الدین تاجی ریاست شافعیان دمشق به او رسید. پس از این زندگی او بجز ملازمت جامع اموی و وعظ در مسجد اقصاب و جامع جوزه و خطابت در صابونیه چیزی نمی دانیم.
غزی، نجم الدین، الکواکب السائرة، ج۱، ص۱۶۵، به کوشش جبرائیل سلیمان جبور، بیروت، ۱۹۴۵م.
تن ها اثر چاپی او الکواکب النیّرات فی معرفة من اختلط من الرواة و الثقات در علم حدیث است که با تحقیق کمال یوسف الحوت در ۱۹۸۷م در بیروت به چاپ رسیده است. وی نام نویسنده را ابوالبرکات محمد بن احمد آورده است.
آثار خطی
...