ابن دبیثی جمال الدین ابوعبدالله محمد بن سعید

[ویکی فقه] اِبْن ِ دُبَیثى، جمال الدین ابوعبدالله محمد بن سعید بن یحیى بن على (۵۵۸ -۶۳۷ق /۱۱۶۳- ۱۲۳۹م )، مورخ، محدّث، مُقری و فقیه شافعی بوده است.
نسبت «دبیثى » به سبب انتساب جدّ دومش على به روستای دبیثا واقع در اطراف شهر واسط است. وی در واسط ( عراق ) زاده شد.
ابن خلکان، وفیات، ج۴، ص۳۹۴.
ورود وی به بغداد با آغاز خلافت ناصر (۵۷۵ -۶۲۲ق /۱۱۷۹- ۱۲۲۵م ) و ایجاد جوّ آزادی ِ نسبى برای مذاهب مختلف همراه بود. اگر چه ظاهراً ابن دبیثى از آن پس در بغداد اقامت گزید، ولى ابن نجار قول اقامت وی در بغداد را نپذیرفته است. زیرا مى گوید: وی چندین بار به بغداد سفر کرده است
ابن دمیاطى، احمد، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج ۱، ص۱۴، به کوشش قیصر ابوفرح، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۱ق /۱۹۷۱م.
وی ادبیات را نزد استادانى چون مصدق بن شبیب، قرائات را نزد مشایخى چون ابوبکر بن باقلانى و ابن کیال
ابن دمیاطى، احمد، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج ۱، ص۱۳-۱۴، به کوشش قیصر ابوفرح، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۱ق /۱۹۷۱م.
...