ابن کیال

[ویکی فقه] اِبن کَیّال، واعظ، محدث و فقیه شافعی بود.
ابن کَیّال، برکات بن احمد بن محمد ذهبی دمشقی صالحی ملقب به زین الدین (۸۶۳ -۹۲۹ق /۱۴۵۹-۱۵۲۳م )، واعظ، محدث و فقیه شافعی بودند.
اساتید
وی در آغاز تاجر بود و چون دیون فراوان پیدا کرد، تجارت را ر ها ساخت و ملازم شیخ برهان الدین تاجی شد و صحیح بخاری را نزد او خواند.
منصبهای علمی
سپس به گفتن حدیث در جامع اموی پرداخت. بعد از مرگ برهان الدین تاجی ریاست شافعیان دمشق به او رسید. پس از این زندگی او بجز ملازمت جامع اموی و وعظ در مسجد اقصاب و جامع جوزه و خطابت در صابونیه چیزی نمی دانیم.
آثار چاپی
...

💡 کیال: مسئول تقسیم آب با فنجان کیّال، میرآب یا آبیار نام دارد. کیال زیر نظر مؤلف کار می‌کند. این نام در نقاط مختلف فرق می‌کرده است، از جمله در گناباد وی را «مؤلف ”، در فردوس «کیّال ”، در اردستان و تفت» سرطاق» و در توابع سمنان “سربلوک “ می‌نامیده‌اند.

💡 ز دست جود تو رنجور بوده اند الحق مدام بازوی وزان و ساعد کیال

💡 کیال نیز از شوم دانستن دختران توسط اعراب گزارش می‌کند.

💡 اگر محامد او را قضا شود وزان وگر مکارم او را قدر شود کیال