[ویکی فقه] ابن ابی شریف ملقب به برهان الدین، فقیه و قاضی شافعی است. اِبْن ِ اَبی شَریف، ابواسحاق ابراهیم بن محمد بن ابی بکر بن علی ابن مسعود بن رضوان مرّی، ملقب به برهان الدین، فقیه و قاضی شافعی مقدسی قاهری. وی در ۱۸ ذیقعده۸۳۶ق /۶ ژوئیه ۱۴۳۳م در بیت المقدس زاده شد محمد سخاوی، الضوءاللامع، ج۱، ص۱۳۴، قاهره، ۱۳۵۳ق. (۱) محمد ابن ایاس، بدائع الزهور فی وقائع الدهور، به کوشش محمد مصطفی، قاهره، ۱۴۰۴ق /۱۹۸۴م. (۲) محمد ابن حنبلی، درّالحبب فی تاریخ اعیان حلب، به کوشش محمود حمد الفاخوری و یحیی زکریا عباره، دمشق ۱۹۷۲م. (۳) محمد سخاوی، الضوءاللامع، قاهره، ۱۳۵۳ق. (۴) شید، خطی. (۵) سیوطی، نظم العقیان، به کوشش فیلیپ حتی، نیویورک، ۱۹۲۷م، شوکانی، محمد، البدر الطالع، بیروت، ۱۳۴۸ق. (۶) ظاهریه، خطی (علوم قرآنی ). (۷) عبدالرحمان علیمی، الانس الجلیل، اردن، ۱۹۷۳م. (۸) محمد غزّی، الکواکب السائرة، به کوشش جبرائیل سلیمان جبور، بیروت، ۱۹۴۵م.
جمله سازی با ابن ابی شریف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 روایتهای مختلفی در این خصوص وجود دارد. ایرانیکا او را از لاهیجان در گیلان میداند. یکی از منابع متاخر او را اهل لاریجان در طبرستان دانسته. بعضی منابع برای تصحیح این اشتباه لاهیجان را زادگاه او فرض کردهاند. این فرض مورد تأیید هیچکدام از منابع شناخته شده نبودهاست. در قدیمیترین توصیفات دربارهٔ طایفه او تفاوت وجود دارد. مسعودی او را گیل دانستهاست؛ ولی منابع قدیمیتر او را دیلمی نوشتهاند. نظام الملک طوسی او را از طایفه ورداوند میداند. ابن اسفندیار به دلیل فرجام کار اسفار او را ورودادیه یاد کردهاست؛ ولی این طایفه در میان خانوادههای معروف دیلمی شناخته نشدهاست. فقط بیهقی نامی از این خانواده را به عنوان شریفترین خاندانهای دیلم ذکر کردهاست. اگر گفته مسعودی در مورد گیل بودن او درست باشد محتمل است که «واردادآوند» تصحیفی از «فاراوند»، یکی از چهار طایفهٔ گیل که در ناحیه «داخل» در شرق سپید رود مستقر بودند باشد. به نوشته دائرةالمعارف بزرگ اسلامی دیلمی بودن او و تولدش در منطقه کوهستانی دیلمان مستندتر است. بنابر گزارش حمزه اصفهانی، اسفار از یک طایفه گیلی بنام «وردادوند آوندان» بودهاست.
💡 ابن سعود در ۱۹۲۴ (فتح مکه) و ۱۹۲۵ (فتح مدینه) دشمن خود شریف حسین را شکست داد و در ۱۹۲۶ در مکه تاجگذاری کرد و خود را پادشاه حجاز و نجد نامید و در ۱۹۳۲ وقتی که بیشتر خاک شبهجزیره عربستان را به تصرف خود درآورده بود، نام کشور را به عربستان سعودی تغییر داد. او بسیاری از قبایل کوچنشین را وادار به یکجانشینی کرد تا به جنگهای داخلی میان آنان خاتمه دهد و با جلوگیری از راهزنی و اخاذی از زائران مکه و مدینه، حکومت خود را اعتبار بخشید. در ۱۹۳۶ و ۱۹۳۹ امتیاز استخراج نفت را به شرکتهای آمریکائی واگذار کرد و با درآمد حاصل از فروش نفت، عربستان به یکی از ثروتمندترین کشورهای دنیا تبدیل شد. البته بیشتر درآمدهای نفتی به خانواده سلطنتی اختصاص مییافت. عربستان در جنگ جهانی دوم بیطرف ماند اما به سمت متفقین گرایش داشت. در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل نیز علیه اسرائیل اعلان جنگ داد. او در ۱۹۴۵ اتحادیه عرب را نیز برای تشویق اعراب به اتحاد تأسیس کرد.
