لغت نامه دهخدا
پژولش. [ پ َ ل ِ ] ( اِمص ) بژولش. پشولش. بشولش. و صاحب فرهنگ رشیدی گوید: صحیح در این کلمات بای تازی است و زایده است و اصل کلمه ژولش و ژولیدن است و شولش و شولیدن است... لیکن چون حرف با بسیار مستعمل شده گویا از اصل شده، بنابر آن در بای تازی مذکور شد و در پای فارسی خطاست - انتهی. ( فرهنگ رشیدی ). درهم شدگی. پریشانی. || پژمردگی.
