لغت نامه دهخدا
پنزه. [ پ َزَ / زِ ] ( اِ ) نوعی رقص است و آن چنان باشد که جمعی دست یکدیگر را گرفته با هم برقصند. ( برهان قاطع ). پنجه. فنزج. پنجک. و نیز رجوع به پنجک و پنجه شود.
پنزه. [ پ َزَ / زِ ] ( اِ ) نوعی رقص است و آن چنان باشد که جمعی دست یکدیگر را گرفته با هم برقصند. ( برهان قاطع ). پنجه. فنزج. پنجک. و نیز رجوع به پنجک و پنجه شود.
(پَ زَ یا زِ ) [ معر. ] (اِ. ) = پنجه. پنجک. فنرج: رقص مخصوص و آن چنان است که جمعی دست یکدیگر را گیرند و با هم برقصند، فنزج.
نوعی رقص که چند تن دست یکدیگر را بگیرند و با هم برقصند.
پنجه. پنجک. فنرج: رقص مخصوص و آن چنان است که جمعی دست یکدیگر را گیرند و با هم برقصند؛ فنز