لغت نامه دهخدا
پرتکس تا. [ رِ ت ِ ] ( اِخ ) ( قدیس... ) کشیش فرانسوی. متوفی به روئن بسال 586م. شیل پریک در شورائی از روحانیان به پاریس ( سال 577م. ) وی را به اِفساد در قوانین مذهبی و تصمیم به قتل شیل پریک با موافقت مروِه و تحریک مردم به اعتصاب متهم ساخت. گرگوار حمایت او میکرد لیکن حمایت وی نتیجه ای نداد و پرتکس تا بجزیره ژرسی تبعید شد. پس از مرگ شیل پریک در 584م. پرتکس تا بدعوت روحانیون و مردم به روئن بازگشت ولی به توطئه ملانتیوس کشیش که در غیبت وی جانشین او بود، در روز پاک کشته شد.
