لغت نامه دهخدا
پادنگ. [ دَ ] ( اِ مرکب ) دنگ برنج کوبی پائی و دنگ چوبی باشد به هیأت سر و گردن اسب و چون پای بر یک سر آن نهند سر دیگر بلند شود و چون پای بردارند آن سر دیگر فرود آید و شلتوک کوفته شود و برنج از پوست برآید و برای جدا کردن پوست دیگر غلات نیز بکار است. پادنگه. نوع دیگر که با فشار آب حرکت کند آبدنگ نامیده شود. || در اصطلاح ساعت سازان مقابل پاملخ.
پادنگ. [ دَ ] ( اِخ ) شهر و بندر جزیره سوماترا دارای 47000 تن سکنه و از صادرات آن قهوه است.