هائفه

لغت نامه دهخدا

( هائفة ) هائفة. [ ءِ ف َ ]( ع ص ) تأنیث هائف. رجوع به هائف شود. || شتر ماده ای که از فرط عطش بسوی باد سموم روی آورد. ( از اقرب الموارد ). شتر تشنه که بسوی باد سموم دهان گشاده دارد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

تانیث هائف. یا شتر ماده ایکه از فرط عطش بسوی باد سموم روی آورد. شتر تشنه که بسوی باد سموم دهان گشاده دارد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران