لغت نامه دهخدا
نوجیه. [ ج َ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) خیزاب. ( اوبهی ). سیل. ( یادداشت مؤلف ):
مر تو را جوید همه خوبی و زیب
آنچنان چون نوجیه جوید نشیب.رودکی ( از انجمن آرا ).رجوع به نوجبه و توجبه شود.
نوجیه. [ ج َ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) خیزاب. ( اوبهی ). سیل. ( یادداشت مؤلف ):
مر تو را جوید همه خوبی و زیب
آنچنان چون نوجیه جوید نشیب.رودکی ( از انجمن آرا ).رجوع به نوجبه و توجبه شود.