لغت نامه دهخدا
نحض. [ ن َ ] ( ع اِ ) گوشت یا گوشت آگنده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). گوشت یا گوشت آکنده مانند گوشت ران. ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطبا ). گوشت آکنده. ( مهذب الاسما ). ج، نحوض، نحاض. || ( مص ) باز کردن گوشت را از پوست. ( ناظم الاطباء ). پوست کندن گوشت را. ( اقرب الموارد ). || ستیهیدن بر کسی در سؤال.( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || باریک ساختن پیکان را. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). تیز کردن پیکان را. ( منتهی الارب ). تیز و تنک کردن سنان. ( تاج المصادر بیهقی ). || رندیدن گوشت را از استخوان. ( از ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). گرفتن گوشت را از استخوان. ( از اقرب الموارد ). گوشت از استخوان باز کردن. ( تاج المصادر بیهقی ).
