لغت نامه دهخدا
ناتکانده. [ ت َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) که تکان داده نشده است. که تکانده نشده است.
- درخت ناتکانده؛ درختی که میوه اش را نتکانده ونچیده اند.
ناتکانده. [ ت َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) که تکان داده نشده است. که تکانده نشده است.
- درخت ناتکانده؛ درختی که میوه اش را نتکانده ونچیده اند.