لغت نامه دهخدا
مکتن. [ م ُ ت َن ن ] ( ع ص ) فروپوشیده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). پنهان گشته و پوشیده شده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || سپیدگشته. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اکتنان شود. || ( اِ ) کمینگاه جانوران درنده. ( ناظم الاطباء ).