لغت نامه دهخدا
مهتمط. [ م ُ ت َ م ِ ] ( ع ص ) آنکه ستم می کند و منع می کند دیگری را از حق خودش. || بدگو. دشنام گو. عیب گو. ( ناظم الاطباء ). دشنام دهنده. نقیضه گو. ( آنندراج ). و رجوع به اهتماط شود.
مهتمط. [ م ُ ت َ م ِ ] ( ع ص ) آنکه ستم می کند و منع می کند دیگری را از حق خودش. || بدگو. دشنام گو. عیب گو. ( ناظم الاطباء ). دشنام دهنده. نقیضه گو. ( آنندراج ). و رجوع به اهتماط شود.