مهتج

لغت نامه دهخدا

مهتج. [ م ُ ت َج ج ] ( ع ص ) ستیهنده و تمادی کننده. ( آنندراج ). گستاخ و متعدی و ستمگر. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اهتجاج شود.