لغت نامه دهخدا
ملتحص. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) بندکننده و بازدارنده از کاری. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه بازمی دارد از کاری. ( ناظم الاطباء ). || مضطرگرداننده و مجبورکننده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || اندک اندک به مهلت آشامنده آنچه در بیضه و مانند آن باشد. || سوزن سوفار بسته. || گرگ برکننده چشم گوسفند و اوبارنده آن. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به التحاص شود.
