لغت نامه دهخدا
مغتمز. [ م ُ ت َ م ِ ] ( ع ص ) طعن کننده و عیب نماینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). طعن زننده وتهمت زننده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اغتماز شود.
مغتمز. [ م ُ ت َ م ِ ] ( ع ص ) طعن کننده و عیب نماینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). طعن زننده وتهمت زننده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اغتماز شود.