لغت نامه دهخدا
مغاکچه. [ م َ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) گو کوچک.( ناظم الاطباء ). مغاک خرد. گودال کوچک. حفره خرد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): هزم؛ انگشت خلانیدن در چیزی چنانکه مغاکچه پیدا آید. هزمه؛ مغاکچه سینه. ( منتهی الارب ). || چاه زنخ. ( ناظم الاطباء ).