لغت نامه دهخدا
( هزمة ) هزمة. [ هََ م َ ]( ع اِ ) یکی از هزم، هر جای نشیب و مغاک. ج، هزم، هزوم. || مغاکچه ترید و سیب و جز آن که از غمز انگشت پیدا آید. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
هزمة. [ هََ زِ م َ ] ( ع ص ) سخت جوشان: قِدْر هزمة؛ دیگ سخت جوشان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
