فرهنگ معین
(مُ عَ ظَ مُ لَّ ) [ ع. ] (ص مر. )مورد تعظیم، بزرگ داشته.
(مُ عَ ظَ مُ لَّ ) [ ع. ] (ص مر. )مورد تعظیم، بزرگ داشته.
۱. بزرگ داشته، مورد تعظیم.
۲. عنوان احترام آمیز برای شخص غایب، او، ایشان.
بزرگداشته مورد تعظیم توضیح این ترکیب را فصایح نمی دانند زیرا معظم بتنهایی مفید معنی مذکوراست و احتیاجی به له ندارد.
مورد تعظیم، بزرگ داشته.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 معظم له اکنون که سال ۱۳۴۲ شمسی است شصت و سه سال از عمر شریفشان گذشته و تا حال مانند مرحوم پدر جز مدح محمد و آل صلواهالله علیهم اجمعین مدح کسی را نسروده خدایش موفق دارد که الحق گویندهئی دانا و شاعری تواناست