مغامره

( مغامرة ) مغامرة. [ م ُ م َ رَ ] ( ع مص ) خود را در جنگی سخت اوکندن. ( المصادر زوزنی ). به یکدیگر درآویختن بی باک و بیم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). غامره مغامرة؛ حمله کرد بر او و پیکار نمود و از مرگ نترسید. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ). || به ناگاه درآمدن در مهلکه ها. ( از ناظم الاطباء ).