مستوکی
لغت نامه دهخدا
مستوکی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) ناقه که مملو از پیه شده باشد. || مشک که مملو باشد. || شکم که مدفوع آن خارج نشود. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیکاء شود.
مستوکی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) ناقه که مملو از پیه شده باشد. || مشک که مملو باشد. || شکم که مدفوع آن خارج نشود. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیکاء شود.