لغت نامه دهخدا
مستوثن. [ م ُ ت َ ث ِ ] ( ع ص )فربه و سمین. || چیزی که باقی بماند و قوی شود. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیثان شود.
مستوثن. [ م ُ ت َ ث ِ ] ( ع ص )فربه و سمین. || چیزی که باقی بماند و قوی شود. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیثان شود.