مستعرف

لغت نامه دهخدا

مستعرف. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استعراف. شناختن خواهنده. ( منتهی الارب ). شناسنده. ( اقرب الموارد ). || دریای موج برآورنده. || آماده گردنده بدی. ( منتهی الارب ). رجوع به استعراف شود.