لغت نامه دهخدا
مستبعی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استبعاء. به عاریت گیرنده سگ شکاری و یا اسب رهان. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبعاء شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟