لغت نامه دهخدا
مستبذل. [ م ُت َ ذِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استبذال. بذل و بخشش خواهنده. ( اقرب الموارد ). رجوع به استبذال شود.
مستبذل. [ م ُت َ ذِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استبذال. بذل و بخشش خواهنده. ( اقرب الموارد ). رجوع به استبذال شود.
بذل و بخشش خواهنده