لغت نامه دهخدا
مستبتل. [ م ُ ت َ ت ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استبتال. قلمه ای که ازخرمابن جدا شده باشد. ( اقرب الموارد ). نهال از درخت مستغنی شونده. ( منتهی الارب ). رجوع به استبتال شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟