لغت نامه دهخدا
( مسبعة ) مسبعة. [م َ ب َ ع َ ] ( ع ص ) ددناک: أرض مسبعة؛ زمین ددناک. ( منتهی الارب ). زمینی که سباع و ددان در آن فراوان باشد. ( از اقرب الموارد ). ج، مَسابِع. ( ناظم الاطباء ).
( مسبعة ) مسبعة. [م َ ب َ ع َ ] ( ع ص ) ددناک: أرض مسبعة؛ زمین ددناک. ( منتهی الارب ). زمینی که سباع و ددان در آن فراوان باشد. ( از اقرب الموارد ). ج، مَسابِع. ( ناظم الاطباء ).
(مَ بَ یا عَ یا عِ ) [ ع. مسبعة ] (اِ. ) محلی که در آن جانوران درنده بسیار باشند.
مسبعة
محلی که در آن جانوران درنده بسیار باشند.