لغت نامه دهخدا
مرنف. [ م ُ ن ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارناف. رجوع به ارناف شود. ستوری که سست کند گوش را از ماندگی.( آنندراج ). || مرد شتابنده. ( آنندراج ).
مرنف. [ م ُ ن ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارناف. رجوع به ارناف شود. ستوری که سست کند گوش را از ماندگی.( آنندراج ). || مرد شتابنده. ( آنندراج ).