متقبی

لغت نامه دهخدا

متقبی. [ م ُ ت َ ق َب ْ بی ] ( ع ص ) قبا پوشنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). قباپوشیده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تقبی شود.