متفاحش
متضادها
شایسته، پاک
لغت نامه دهخدا
متفاحش. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) فحش دهنده و سخن زشت گوینده. ( ناظم الاطباء ). فحش گوینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تفاحش شود.
شایسته، پاک
متفاحش. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) فحش دهنده و سخن زشت گوینده. ( ناظم الاطباء ). فحش گوینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تفاحش شود.