متفوه

متفوه. [ م ُ ت َ ف َوْ وِه ْ ] ( ع ص ) سخن گوینده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). || کسی که دهان میگشاید در سخن گفتن. ( ناظم الاطباء ).

💡 هـو و ايـن كـلمـه شريفه اشاره به مقام هويت مطلق است من حيث هى هى، بدون آنكهمتعين به تعين صفاتى يا متجلى به تجليات اسمائى باشد، حتى اسماء ذاتيه كه در مقاماحـديـت اعـتـبـار شود. و اين اشاره از غير صاحب اين قلب و داراى اين مقام ممكن نيست، و اگرماءمور نبود به اينكه نسب حق را ظاهر كند، متفوه به اين كلمه شريفه ازلا و ابدا نمى شد،ولى در قـضـاى الهـى حـتـم اسـت كـه نبى ختمى، صلى الله عليه و آله، اظهار اين اشارهفرمايد.