متفاتح

لغت نامه دهخدا

متفاتح. [ م ُ ت َ ت ِ ] ( ع ص ) در پنهانی گفتگوکننده. ( ناظم الاطباء ). با هم سخن پوشیده گوینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تفاتح شود.