لغت نامه دهخدا
لایحصی. [ ی ُ صا ] ( ع ص مرکب ) ( از: لا + یحصی ) بیشمار. که بشمار نیاید. رجوع به لاتحصی و هم رجوع به لاتعد و لاتحصی شود.
لایحصی. [ ی ُ صا ] ( ع ص مرکب ) ( از: لا + یحصی ) بیشمار. که بشمار نیاید. رجوع به لاتحصی و هم رجوع به لاتعد و لاتحصی شود.
(یُ صا ) [ ع. ] (ص مر. ) بی شمار، بی اندازه.
بی شمار، بی اندازه.