لاحتنکن

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
حنک (۱ بار)ل (۳۸۴۲ بار)نن (۲۴۱ بار)
(بر وزن فرس) چانه. اعمّ از چانه انسان و حیوان به منقار کلاغ نیز حنک گویند (مفردات) اگر مرا تا روز قیامت مهلت دهی فرزندان وی را جز اندکی مهار می‏کنیم. احتناک به معنی لگام زدن اسب است. ممکن است مراد از آن در آیه مهار کردن و لگام زدن باشد و ممکن است مراد استیلاو غلبه باشد گویند: «احتنک الجراد الارض» ملخ با چانه خود بر زمین مستولی شد و آن را خورد (مفردات) در اقرب الموارد هست: «احتنکه یعنی استولی علیه»در این صورت مقصود آن است که فرزندان او را جز اندکی اغوا می‏کنم. به هر حال منظور اغواء و اضلال است. مثل آیه. از این مادّه فقط یکبار در قرآن آمده است.