لغت نامه دهخدا
( فنداوة ) فنداوة. [ ف ِ وَ ] ( ع ص، اِ ) قَدوم فنداوة؛ تیشه تیز، و فندأیة تیز. ( منتهی الارب ). رجوع به فندأیة و فنادید شود.
( فنداوة ) فنداوة. [ ف ِ وَ ] ( ع ص، اِ ) قَدوم فنداوة؛ تیشه تیز، و فندأیة تیز. ( منتهی الارب ). رجوع به فندأیة و فنادید شود.
قدوم فنداوه تیشه تیز و فندایه تیز و فنادید.