لغت نامه دهخدا
علی بندنیجی. [ ع َ ی ِ ب َ دَ ] ( اِخ ) ابن عبدالملک بن ابی الغنائم بندنیجی، ملقّب به عمادالدین. فقیه و مورخ و ادیب و نویسنده و شاعر و لغوی بود. وی از معیدان ( استادیاران ) نظامیه نیز بود. و در سال 656 هَ. ق. درگذشت. او را ارجوزه ای است که آنرا بغیةالمستعجل فی نسب النبی ( ص ) و تواریخ الخلفاء نامیده است. و نیز او را اشعار بسیاری است. ( از معجم المؤلفین بنقل از تلخیص مجمعالاَّداب ابن فوطی ص 83 ).
