عصوان
لغت نامه دهخدا
عصوان. [ ع َ ص َ ] ( ع اِ ) مثنای عَصا در حالت رفع. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به عصا و عصوین شود.
عصوان. [ ع َ ص َ ] ( ع اِ ) مثنای عَصا در حالت رفع. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به عصا و عصوین شود.