لغت نامه دهخدا
( عاشرة ) عاشرة. [ ش ِ رَ ] ( ع ص ) مؤنث عاشر. || آیت دهم از ده آیت قرآن. ج، عواشر و اعشارة. || ( اِ ) نصیب قمار و جز آن. ( منتهی الارب ). || پر نوک بال مرغ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
( عاشرة ) عاشرة. [ ش ِ رَ ] ( ع ص ) مؤنث عاشر. || آیت دهم از ده آیت قرآن. ج، عواشر و اعشارة. || ( اِ ) نصیب قمار و جز آن. ( منتهی الارب ). || پر نوک بال مرغ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
= عاشر