لغت نامه دهخدا
( شنظرة ) شنظرة. [ ش َ ظَ رَ ]( ع مص ) دشنام دادن و فحش گفتن. یقال: شنظر بهم شنظرةً؛ اذا شتمهم و افحش علیهم. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) دشنام. ( منتهی الارب ).
( شنظرة ) شنظرة. [ ش َ ظَ رَ ]( ع مص ) دشنام دادن و فحش گفتن. یقال: شنظر بهم شنظرةً؛ اذا شتمهم و افحش علیهم. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) دشنام. ( منتهی الارب ).