شقیه

لغت نامه دهخدا

( شقیة ) شقیة.[ ش ِ قی ی َ ] ( ع اِ ) نوعی از جماع. ( منتهی الارب ).
شقیة. [ ش َ قی ی َ ] ( ع ص ) شقیه. مؤنث شقی. زن بدبخت. ج، شَقیّات. ( یادداشت مؤلف ). || ( اِمص ) در تداول فارسی، صلابت و سختی. ( از ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

مونث شقی: زن بدبخت جمع شقیات یا در تداول فارسی صلابت و سختی.

کلمه یعنی چه؟
کلمه یعنی چه؟
اگزجره یعنی چه؟
اگزجره یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز