لغت نامه دهخدا
( شطحیة ) شطحیة. [ ش َ طَ حی ی َ ] ( ع ص نسبی ) شطحیه. مؤنث شطحی: کلمات شطحیة؛ کلماتی شبه کفر که از غلبه وجد بر زبان صوفی رود چون انا الحق گفتن حسین بن منصورحلاج. ( یادداشت مؤلف ). || ( اِ ) سرریز دیگ ج، شطحیات. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شطحیات شود.
