شاغوله
لغت نامه دهخدا
شاغوله. [ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) شمله دستار باشد. ( فرهنگ جهانگیری ). بر وزن و معنی شاشوله است که عِلاقه و شمله دستار باشد. ( برهان قاطع ). طره دستارکه از عمامه بیاویزند. ( انجمن آرای ناصری ) ( آنندراج ). شمله و عِلاقه دستار. ( ناظم الاطباء ):
شاغوله دستار تو اینجا نخرند
دستار نگهدار و برو بر سر پیچ.ابن یمین ( از فرهنگ جهانگیری ).
فرهنگ عمید
طره و ریشۀ دستار، منگوله: شاغولهٴ دستار تو اینجا نخرند / دستار نگهدار و برو بر سر پیچ (ابن یمین: ۶۵۲ ).
جمله سازی با شاغوله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با آن قد بلند و اندام لاغر و شاغوله، در میان جمعیت به راحتی دیده میشد و توجه همه را به سمت خود جلب میکرد.
💡 برادر بزرگتر من که برخلاف بقیه اعضای خانواده بسیار شاغوله است، همیشه در تیم بسکتبال مدرسه نقش بسیار مهمی در پیروزیهای تیم داشت.
💡 در آن فیلم کمدی، شخصیت اصلی که یک مرد شاغوله و بیعرضه بود، با رفتارهای عجیب خود باعث خنده بینندگان در تمام سالن شد.