لغت نامه دهخدا
( شاسعة ) شاسعة. [ س ِ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث شاسع. بعیده. دور: اراضی شاسعة؛ زمینهای دور دست.
- بلاد شاسعة؛ شهرهای دور دست. ج، شواسع. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شاسع شود.
( شاسعة ) شاسعة. [ س ِ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث شاسع. بعیده. دور: اراضی شاسعة؛ زمینهای دور دست.
- بلاد شاسعة؛ شهرهای دور دست. ج، شواسع. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شاسع شود.
= شاسع